Tytuł płyty (wyspa, która jest zbiorowiskiem odpadków cywilizacji) symbolicznie opisuje eklektyczną muzykę albumu, będącą wypadkową hip-hopu, alternatywy, popu, elektroniki, dubu, retro i muzyki świata. Ale Albarn i jego rysunkowy zespół wcale nie chcą nawoływać do oczyszczenia tego wielkiego śmietnika ludzkości i muzyki. Jak rasowy awangardzista bawi się zlepkami brzmień, kultur, cytatów, poezji. Świadczy o tym już choćby wstęp do płyty, smyczkowe intro nawiązujące przekornie do klasyki awangardy angielskiej i amerykańskiej muzyki współczesnej.