Partia zorkiestrowana na wzór utworów Samuela Barbera szybko przeradza się w dubowo-elektroniczny hymn - "Welcome To The World Of The Plastic Beach", na którym potykający się o zgłoski, hipnotyczny wokal Snoop Dogga rysuje niewesołą perspektywę dla ludzkości zanurzonej po uszy w odpadkach kultury XXI wieku. Wtóruje mu głos Damona Albarna - jedyny melodyjny ozdobnik tego oszałamiającego cytatami albumu.

Egzotyczne bębenki, flety i table Libańskiej Orkiestry Narodowej w "White Flag" brzmią początkowo "od czapy", ale faktycznie wpasowują się w wielowątkową i wielobrzmieniową warstwę "Plastic Beach" - bo prowadzą nas ku rapującym znakomitościom londyńskiego undergroundu, Bashy’emu i Kano.